Τα Πρόσωπα της Ελλάδας

Τριαντάφυλλος Ηλιάδης: Ένας ζωγράφος με το στόμα

  • Ο Τριαντάφυλλος Ηλιάδης γεννήθηκε το 1950, στο χωριό Πετεινός Ξάνθης, με ατροφικά τα χέρια και το δεξί του πόδι. Το 1957 η βασίλισσα Φρειδερίκη, που επισκέφθηκε την Ξάνθη, πρότεινε να νοσηλευτεί ο μικρός Τριαντάφυλλος στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης, για να του βάλουν πρόθεση στο πόδι. Εκεί μία υπάλληλος τον είδε να ζωγραφίζει με το στόμα και ενημέρωσε τον Νίκο Χατζηγιάννη, ο οποίος ήταν αντιπρόσωπος της Παγκόσμιας Ένωσης Αναπήρων Καλλιτεχνών.
Τριαντάφυλλος Ηλιάδης
  • «Ο Χατζηγιάννης ήταν αυτός που με βοήθησε να αναπτύξω το ταλέντο μου» λέει ο κ. Ηλιάδης, και προσθέτει:«Έτσι, από επτά ετών ξεκίνησα τη ζωγραφική με το στόμα. Μπορεί η φύση να με φρέναρε, αλλά εγώ βρήκα το δρόμο μου μέσα από σχέδια και χρώματα. Έφτασα στο σημείο να ζωγραφίζω μέχρι και 15 ώρες την ημέρα… Δεν κουραζόμουν εύκολα, γιατί αγαπώ τη δουλειά μου και νιώθω ευτυχισμένος όταν ζωγραφίζω»
  • Ο Τριαντάφυλλος Ηλιάδης είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Η σύζυγός του Σελήνη είναι πάντα δίπλα του, για να τον βοηθήσει σε ό,τι χρειαστεί. Γι’ αυτό ο κ. Ηλιάδης τη μνημονεύει συνέχεια. Έχει τιμηθεί από δεκάδες συλλόγους, σωματεία,οργανισμούς, το στρατό, μέχρι και από την Ακαδημία Αθηνών.
Τριαντάφυλλος Ηλιάδης

Τα έργα του

  • Τα έργα του εντυπωσιακά κοσμούν τους τοίχους του σπιτιού του, στο υπόγειο του οποίου λειτουργεί μόνιμη έκθεση. Τα χρώματα έντονα, χαρούμενα, αισιόδοξα. Πολλά έργα απεικονίζουν ανθρώπους που ασχολούνται με επαγγέλματα που χάθηκαν ή κινδυνεύουν να χαθούν: ο γανωτής, ο πεταλωτής, ο λούστρος, ο καστανάς…
Τριαντάφυλλος Ηλιάδης

Όπως αναφέρει στην εισαγωγή του στον επίσημο ιστότοπο του «Ο κόσμος μας, ο πολιτισμός μας ολόκληρος, φτιάχτηκε για πλάσματα με δύο χέρια. Μια απλή κουμπότρυπα για παράδειγμα, για να δεχτεί το κουμπί, χρειάζεται τη συνεργασία δυο χεριών. Φανταστείτε τώρα τον όγκο των προβλημάτων που έπρεπε να ξεπεράσω εγώ, που μου έλειπαν σχεδόν και τα δυο μου χέρια.Ήταν όμως ισχυρή η θέλησή μου. Κι όσο ανέβαινα το Γολγοθά της δημιουργίας, τόσο ενισχυόταν και η αυτοπεποίθησή μου, που διευκόλυνε την αποδοχή, δημιουργικά κι όχι παθητικά, της σωματικής ιδιαιτερότητάς μου και τη συμφιλίωση μου μ’ αυτήν.»


Comments are closed.