Τα Πρόσωπα της Ελλάδας

Ο ναός της Ζωοδόχου πηγής στη Γορίτσα και τα πήλινα κανατάκια

Όταν γυρνούσαμε στο σπίτι μετά το βράδυ της Αναστάσεως θυμάμαι να κάνω στη μητέρα μου πάντα την ίδια ερώτηση «….και τώρα τις λαμπάδες μας τι θα τις κάνουμε;» Και η απάντηση πάντα η ίδια «θα τις πάμε στη Γορίτσα να της αφήσουμε όπως κάθε χρόνο.» Φυσικά η μητέρα μου εννοούσε ότι θα πάμε να τις κάψουμε την Παρασκευή μετά το Πάσχα στο ναό της Ζωοδόχου πηγής που βρισκόταν στο λόφο της Γορίτσας και πανηγύριζε εκείνη την ημέρα.

Ο ναός της Ζωοδόχου πηγής στη Γορίτσα και τα  πήλινα κανατάκια

Οι αναμνήσεις μου από εκείνες τις επισκέψεις είναι μόνο ευχάριστες καθώς για εμάς ήταν μέρα παιχνιδιού στο προαύλιο του ναού. Αυτή μας η επίσκεψη είχε πάντα  αγορά γλειφιτζουριού, «κοκοράκι» κατά προτίμηση, από τους πλανόδιους πωλητές και φυσικά τα χαρακτηριστικά πήλινα κανατάκια που μέσα είχαν αρχικά αγιασμένο νερό και μετά τα χρησιμοποιούσαμε σαν σφυρίχτρες.

Ο ναός της Ζωοδόχου πηγής στη Γορίτσα και τα  πήλινα κανατάκια

Η ιστορία

Ο παλιός ναός της  Ζωοδόχου Πηγής – ανήκει στην ενορία των Εισοδίων της Θεοτόκου του Άνω Βόλου. Είναι χτισμένος στη θέση παλαιότερου Χριστιανικού ναού του 18ου αι., ενώ υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη αρχαίου ιερού στην ίδια θέση. Το βόρειο άκρο του λόφου ενώνεται με ένα στενό διάσελο με τον κύριο όγκο του Πηλίου. Στα ανατολικά του απλώνεται η πεδιάδα της Αγριάς και πιο πέρα των Λεχωνίων. Αυτός ο λόφος, που για πολλά χρόνια τροφοδότησε την οικοδομική ανάπτυξη του Βόλου – κι αυτό φαίνεται από το εγκαταλειμμένο νταμάρι στην νοτιοδυτική παρυφή του – έχει αρχαία ιστορία αλλά σλάβικο, κατά πάσα πιθανότητα, όνομα, που πρέπει να προήλθε από το  gor, που σημαίνει «βουνό», με την προσθήκη της ελληνικής υποκοριστικής κατάληξης – ίτσα.


Comments are closed.