Τα Πρόσωπα της Ελλάδας

Δύο Ελληνίδες στη Νέα Υόρκη βρίσκουν ελληνίδες νταντάδες για ομογενείς

Η Μαρία Βλάχου και η Ευγενία Παρίσση είναι δύο Ελληνίδες που μένουν στη Νέα Υόρκη και αποφάσισαν πριν από 1,5 χρόνο, να κάνουν μία αλλαγή στην καριέρα τους. Έχοντας ως γνώμονα την ανάγκη που έχουν πολλές οικογένειες στη Νέα Υόρκη από ελληνόφωνη υποστήριξη, είτε για ηλικιωμένους γονείς, είτε για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σ ‘ένα ελληνικό περιβάλλον και να μάθουν τη γλώσσα, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα πρακτορείο, το Τροφός Care, το οποίο ειδικεύεται στο να βρίσκει γυναίκες που μιλούν ελληνικά για να βοηθούν ηλικιωμένους και οικογένειες με παιδάκια.

Μέχρι στιγμής έχουνε δουλέψει με δεκαπέντε (15) οικογένειες που είτε μένουν μόνιμα στην Αμερική, είτε ταξιδεύουν στην Νέα Υόρκη για μερικές μέρες ή μερικές εβδομάδες. Έχουνε μια διαρκώς αυξανόμενη λίστα από 90 περίπου έμπειρες κυρίες στη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων με διάφορες παθήσεις. Κάποιες έχουν επίσης και ειδικές γνώσεις νοσηλευτικής. Επίσης έχουνε δουλέψει με δασκάλους Ελληνικών για την εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας σε μικρούς και μεγάλους.

Δύο Ελληνίδες στη Νέα Υόρκη βρίσκουν ελληνίδες νταντάδες για ομογενείς

Η HuffPost Greece μίλησε μαζί τους για την έννοια της λέξης «τροφός» και την σημασία που έχει.

 Πότε δημιουργήθηκε η Τροφός Care και ποια ήταν η αφορμή;

Διάφορες τυχαίες συγκυρίες, άσχετες φαινομενικά μεταξύ τους έσμιξαν μια μέρα σ’ ένα πάρκο. Ο καιρός στη Νέα Υόρκη ήταν φθινοπωρινός, η ώρα πρωινή και μια φίλη Ελληνίδα μητέρα έψαχνε για μια Ελληνίδα τροφό. Λίγο πιο κάτω μια Ελληνοαμερικανίδα σχολίασε ότι όλες ψάχνουμε για Ελληνίδες. Το ένα έφερε το άλλο και σε δύο μήνες (Δεκέμβριος του 2016) η εταιρία είχε άδεια και μια πλούσια βάση δεδομένων με έμπειρες τροφούς.

Η αρχική ιδέα απευθυνόταν σε μητέρες που θέλουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν σε οικείο Ελληνικό περιβάλλον και να μιλούν τη γλώσσα. «Πολύ γρήγορα ανακαλύψαμε μια άλλη αγορά, ή μάλλον αυτή μας ανακάλυψε. Ενήλικες που χρειάζονταν βοήθεια με τους ηλικιωμένους γονείς τους. Αυτό ήταν περισσότερο μια ανάγκη παρά επιθυμία, καθώς σε μια προχωρημένη ηλικία και με την γεροντική άνοια να επικρατεί , οι πατεράδες και παππούδες μας ξεχνούν ότι Αγγλικά έμαθαν και γυρίζουν στη μητρική τους γλώσσα αποζητώντας μια επιστροφή στις ρίζες τους.»

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο huffingtonpost.gr


Comments are closed.